Czarnoleski pisarz –Jan Kochanowski , świadom swego talentu i kultury literackiej marzył o stworzeniu epopei narodowej lub tragedii gdyż ówczesna poetyka nasuwała właśnie te dwa
gatunki na czoło twórczości poetyckiej. Zabierał się on do dramatu , do którego pomysł podsunęła mu „ Iliada” Homera. Bowiem jest tak mowa o poselstwie greckim do Troi. I właśnie odprawę jaką dali Trojanie posłom greckim stała się wątkiem pierwszego polskiego dramatu politycznego. Kochanowski był przekonany , iż trwałość każdego państwa zależy od praworządności, sprawiedliwości i postawy rządzących oraz od przeszczekania podstawowych zasad i norm.

Przykład Troi , w pewnym stopniu upodobnionej do ówczesnej Polski , pozwolił poecie dzięki wyraźnym aluzjom do polskiej rzeczywistości wytknąć społeczeństwu szlacheckiemu jego słabości i ostrzec je przed następstwami , jakie mogłyby przynieść nieposzanowanie praw , brak sprawiedliwości, dbałości o własne korzyści. Czasu powstania dzieła nie można dokładnie ustalić , być może utwór został stworzony w latach 1571-77 , znany jest tylko rok wystawienia tego działa , pierwszej i najdoskonalszej polskiej tragedii humanistycznej.
„Odprawa posłów greckich” to tragedia klasyczna , odsłaniająca pod maska ustroju państwowego Troi ustrój Rzeczpospolitej.

Kochanowski zaczerpnął tematykę swej tragedii z legend o wojnie trojańskiej . Jego utwór przedstawia debaty na dworze króla Troi Priama nad tym , czy Helena ma być wydana Grekom , których posłowie czekają na decyzje czy też ma być zatrzymana przez Trojan.
Zwycięża partia Parysa i posłowie greccy wracają z odpowiednią odmową. Wkrótce rozchodzi się wiadomość o wyprawieniu się Greków na Troję. „Odprawa” jest właściwie tragedią tylko z nazwy ponieważ nie ma w niej rozwoju akcji która potęguje napięcie aby wyładować się w katastrofie –klęsce lub śmierci. Cień grozy katastrofy , która spotyka Troję
pojawia się tylko w wypowiedzi Kasandry.

Mimo podobieństwa starożytnej tragedii , istnieje jednak zasadnicza różnica między dramatami klasycznymi, a utworem Kochanowskiego . Polega ona na tym, , że światem przedstawionym w dramacie kierują nie bogowie czy los , lecz pobudki czysto ludzkie, ujawniające się w postępowaniu bohaterów. Troja musi zginąć nie dlatego , że takie jest zrządzenie bogów , ale dlatego że zgubę jej gotuje własna społeczność swymi występkami.
Społeczeństwo to przypomina w wielu szczegółach społeczeństwo polskie doby współczesnej Kochanowskiemu. Już ta okoliczność że w dramacie jest mowa o obawie o swoje państwo i przyszły byt pokazuje że jest podobne do Rzeczpospolitej.

W dramacie jest mowa o starostach i rotmistrzach oraz że w czasie obrad marszałkowie stukają laskami o ziemię , by uczcić posłów , a ci głosują przez rozstąpienie, nadaje to utworowi koloryt polski. Król Priam przez swą chciwość i brak decyzji przypomina króla Zygmunta Augusta, który zwłaszcza wobec kościoła i sporów religijnych przychylał się raz na tę , to znów na inną stronę. Obawy swe o przyszłość ojczyzny wyraził poeta najdobitniej w zwierzeniach Kasandry . Składają się na nie szczegóły związane z upadkiem Troi, niemniej jednak cały obraz tchnie grozą strasznych skutków , jakie może wywołać rozkład moralności ludzkiej.

„Odprawa” potępiająca niesprawiedliwą wojnę , kończy się pobudką wojenną której celem jest propaganda niepopularnej wśród szlachty wyprawy na Moskwę. Skojarzenie w ramach „Odprawy” prywatnej sprawy Heleny ze sprawami politycznymi wielkiej racji wpłynęło na styl utworu. Helena stała się wyrazem sporu między Parysem a Antenorem. Który jest poważny i spokojny , dowodzi słuszności swego stanowiska a sprawa całego państwa i losy ojczyzny są dla niego i powinny być dla wszystkich ważniejsze od prywatnych spraw. Dlatego też uważa on , że Helena powinna być oddana Grekom, gdyż inaczej może się wywiązać wojna i ucierpi całe społeczeństwo

Według Antenora krajem nie powinno się kierować pobudkami własnymi , ale trzeba myśleć o całym kraju. Parys uważał , że Helenę należy porwać Grekom i nie chciał jej oddać .Kierował się własnymi pobudkami i potrzebami nie zwracając uwagi na konsekwencje swojego postępowania i podejmowanych kroków. Nie liczył się z tym co będzie jeśli nie odda Heleny Grekom. Myślał tylko o własnych korzyściach nie zwracając uwagi na to co się stanie po jego postępowaniu i podjętych decyzjach. W swoim postępowaniu staje się podobny do prywaty szlacheckiej która tak samo kierowała się tylko własnymi korzyściami i liczyła tylko na dobra własne.

Utwór przesycony jest patriotyzmem a także troską o losy całego kraju. W dramacie ukazane są przeciwstawne losy Parysa i Antenora . Są to postacie zupełnie inne i inaczej spoglądające na losy swoich krajów. Jeden kieruje się tylko i wyłącznie dobrem własnym , drugi natomiast stawia dobro ogółu jako najważniejszą rzecz. Postać Antenora jest godna naśladowania gdyż jest to wzór obywatela i patrioty. Kierującego się zawsze dobrem państwa a także gotowego w każdej sytuacji służyć ojczyźnie zarówno własnym mieczem w walce jak i postawami a także mądrością w której kieruje się dobrem całego narodu zapominając o swoich sprawach.